Zielone Krainy

Obszary nowowyrosnietej puszczy pod egidą elfów i druidów. Ma dwa centra – dawne elfów ziemie i pradawną puszczę z których się rozrastają. Wszyscy mieszkańcy są zdeterminowani zalesić cały świat i przywrócić ląd sprzed tysiącleci kiedy ludzie i krasnoludy nie plugawili natury.

Druidyczna część jest dużo bardziej złowroga i krwawsza, co widać szczególnie po naturze fey, roślin i zwierząt które jej bronią, choć drudzi prowadzą też dużo działań w dawnych terenach elfów, więc tam też wcale nie jest tak przyjemnie. Niektóre dobre fey nie chcąc się angażować ukrywają się przed wszystkimi.

Jedyni ludzie na tych terenach to druidzi lub ich uczniowie którzy postawili swoje życie ze uda im się opanować te sztukę (porażka oznacza złożenie w ofierze, choć niewielu to wie początkowo). Dziś druidów niemal nie ma poza Zielonymi Krainami, nieliczni niechętni opowiedzieć się po którejś stronie ukrywają się lub próbują wyszkolić uczniów aby ich sztuka nie umarła.

W Zielonych Krainach wśród druidów panuje okrutny, niemal żołnierski rygor i jedna tradycja: skupienie się na manipulacji życia i krwawych ofiarach do wzmacniania magii roślin, wyszkolenie w walce z wynaturzeniami oraz hodowanie coraz więcej inteligentnych roślin jako sił zbrojnych. Już nie zajmują się zrozumieniem zwierzęcych czy żywiołowych form, głęboką medytacją nad tajemnicami świata czy ochroną innych typów terenów.

Najnowszym, a zarazem najstraszliwszym dziełem są Wieczni Wojownicy – humanoidalne rośliny, które odrastają po pokonaniu. Na razie nie są tak liczni jak armie innych nacji, ale to kwestia czasu. Nie są zbyt sprytni, ale bardzo wytrzymali i władają roślinnością wokół. Ich Matki opiekują się ogrodami gdzie każdy z nich wyrasta, a przed opuszczeniem zostawia po sobie Ziarno. Kiedy Matka czuje, że jej dziecko poległo zasadzi je, aby po kilku dniach wróciło z powrotem do niej.

Elfy zaś nie miały wielkich oporów przed porzuceniem wszelkich wpływów ludzkich cywilizacji i skupieniem się na życiu jako klany łowców-zbieraczy (z czego wielu nigdy tego nie porzuciła). Ci którzy by oponowali już dawno opuścili lasy, ale po Zielonej Inwazji ich los pewnie był już przesądzony, o ile nie zdołali znaleźć silnych sprzymierzeńców.

Zielone Krainy z każdym rokiem się rozrastają – poza punktami które są w stanie stawiać efektywny opór, to kolejne forty, wsie i pola są zraszane ludzką krwią przez oddziały druidów z ich Wojownikami lub elfie klany z pomocnikami fey.