Vicaster

Tajemnica poliszynela - średniej klasy burdel prowadzony przez Madam Elistrae, gdzie nie można się spodziewać hucznych imprez a raczej zmysłowego i relaksującego wieczoru

Aktualny Hrabia Lertea jest stary i przeważnie zainteresowany młodymi kobietami i wygodą. Akceptuje pewien poziom korupcji wśród urzędników, dopóki wszystko idzie dobrze. Jego dwór i urzędnicy bez końca spiskują przeciwko sobie, ponieważ Hrabię stosunkowo łatwo przekonać o przekazanie tytułów/obowiązków jeżeli znajdzie się do tego dobry powód.

Kilka sąsiadujących ze sobą ekskluzywnych kawiarni z widokiem na rzekę i Akademię po drugiej stronie, a szczególnie Katedrę AAA. Poza miejscem na rozmowę i przyjemne spędzenie czasu, słynne są zakłady wśród gości o kolor dymu z alchemicznych warsztatów lub inne efekty pracy AAA.

Niewielki budynki skąd koordynowane są prace na polach wokół miasta. Poza właścicielami ziemskimi i przedstawicielami cechów, spotkać tu można też Braci w Zieleni - mądrych ludzi którzy upewniają się, że wszystko się toczy do przodu tak aby miasto nie potrzebowało zapobiegawczo zwiększać obszaru pól. Tutaj też robotnicy odpoczywają podczas przerw w pracy - za niewielką opłatą korzystają ze stołówek.

Obszar zakupiony przez jednego z Rubinowych Mistrzów, a następnie zamieniony w publiczny park gdzie jego rzeźby pełnią główną rolę. Sam Rawlson co jakiś czas przyjeżdża z nowymi rzeźbami, co zwykle oznacza znaczne prace i przesuwanie dotychczasowych elementów. Zieleń jest tutaj sporadyczna i niezbyt bujna, bo nie pozwala się jej rosnąć spokojnie ani zasłaniać dzieł sztuki.

Niewielki dok gdzie wolno zatrzymać się tylko łodziom spływającym rzeką z gór w służbie Rubinowych Pałaców. Tuż przy doku znajduje się niezwykle piękny budynek gdzie można nawiązać kontakt z reprezentantami Pałaców, złożyć uprzejme zamówienia lub uczestniczyć w jednej z cyklicznych aukcji.

Nazwa utarła się dzięki tłumom studentów Akademii który każdego dnia udaje się a potem wraca z zajęć. Alkowy w niego wbudowane są upstrzone kolorowymi napisami i innymi dziełami uczącej się magii młodzieży.

To właśnie handel z Rubinowymi Pałacami jest powodem dla którego można się cieszyć jeżeli ktoś spływa z tego kierunku. Jednak dla wielu porzucić należy nazwę Rubinowe Góry na rzecz Krwawych z racji coraz częstszych i większych rajdów zielonoskórych którzy się tam plenią.

Pierwsza główna katedra która powstała w ramach dywersyfikacji działań Akademii. Zajmuje się kształceniem świetnie wyszkolonych i posiadających magiczne wsparcie rzemieśników, budowniczych, medyków oraz alchemików.

Dziekanem jest Khokdon Kradrou, jedyny aktywny z założycieli Akademii, krasnoludzki inżynier i runista. Bardzo aktywnie zarządza katedrą i wszelkie projekty wymagają jego akceptacji przed przejściem w fazę testów, realizacji lub produkcji. Znany z niezwykle drobiazgowej kontroli przedstawionych pomysłów i stawiania zawsze na bezpieczeństwo - odrzuca większość projektów z racji zbyt radykalnych, nierzetelnych lub niebezpiecznych elementów/założeń.

Miejsce pełne spieszących na wszystkie strony studentów, ale też iluzji z działu Widowisk których próbne pokazy są tutaj urządzane niemal każdego dnia oraz kramów AAA gdzie można przetestować najnowsze alchemiczne twory.

Zbieranina warsztatów i sal wykładowych gdzie szkoleni są artyści, iluzjoniści i przywoływacze mający nauczyć się każdym ruchem i pokazem zaskakiwać widownię. Tylko artystycznie utalentowani studenci przyjmowani są na te kursy i co wyjątkowe - od samego początku przydzielane są im indywidualne warsztaty aby mogli w spokoju przygotować swoje sztuczki.

Dziekanem jest Zoveus - ludzki sztukmistrz który niemal zawsze otacza się przeróżnymi istotami, gdzie nigdy nie wiadomo czy są iluzją, przyzwaną istota czy wytresowana bestią z dalekich stron. Jego osobistym projektem jest Koloseum Bohaterów.

Zarządzane i prowadzone przez Zoveus'a, dziekana Katedry Widowsk, to miejsce gdzie chętni mogą zmierzyć się niemal ze wszystkim i niemal w każdych warunkach. Od walki z rekinoludżmi na pokładzie statku w środku burzy po pojedynki z demonami w samym środku wielkiej bitwy - Koloseum jest w stanie to zapewnić. Na co dzień odbywają się tutaj walki gladiatorów którzy sami nie widzą jakie iluzje czy przeszkody przywołaja magowie z Katedry w czasie walki.

Raz do roku, dla tych dzielnych szaleńców chętnych do zostania Bohaterami, za odpowiednią opłatą i zgodzenie się na potencjalną śmierć w arenie, Koloseum jest gotowe przygotować turniej gdzie zmierzą się ze wszystkim co wyobraźnia jest w stanie stworzyć, przywołać lub zorganizować.

Tytuł Bohatera otwiera naprawdę wiele drzwi i może być przepustką ku świetlanej przyszłości, a z pewnością sprawia że już nigdy nie trzeba będzie zapłacić za swojego drinka.

Choć po tak światłej instytucji można spodziewać się niezliczonych dzieł o największych sekretach magii i świata, których celem jest otwarcie umysłów geniuszy kształconych tutaj, tak naprawdę jest trochę inaczej. Dzieła dostępne dla studentów zależą od ich kierunku i poziomu nauki - większość nie zobaczy nic poza podstawowymi podręcznikami magicznymi, księgami historycznymi lub genealogicznymi, traktami medycznymi czy zapiskami filozoficznymi.

Prawdziwe skarby dostępne są tylko dla kadry akademickiej lub przyjezdnymi magistrami o odpowiednich kontaktach i grubych kieszeniach.

Największa i najważniejsza instytucja w mieście - uczelnia której przesłaniem jest szkolenie dużej ilości niezbyt potężnych magów, ale za to wspaniałych rzemieślników, filozofów, urzędników, medyków, alchemików, artystów i innych przydatnych dla społeczeństwa jednostek.

Uczelnia utrzymuje się z czesnych ( często sponsorowanych przez szlachtę pragnących mieć wszechstronnie wyszkolonych asystentów, majordomusów itd.), wynajmu sal dyskusyjnych (zgodnie z prawem o zakazie publicznej dyskursy filozoficzno-religijnej) oraz przedsiębiorstw prowadzonych w mieście przez poszczególne katedry.

Przy głównej ulicy, od frontu Akademii, znajdują się sklepy z najlepszymi wyrobami jej studentów oraz restauracje gdzie skosztować można luksusu jaki zapewnić może tylko magia. Osoby zainteresowane zakupem większej ilości towarów lub specjalistycznych usług są przyjmowani w gustownie urządzonych salonach, ale nie wpuszczani w głąb terenu Akademii.

Każdy absolwent dostaje unikalny kostur dostrojowny do jego aury - to zwykły kij w jakichkolwiek innych rękach, ale dla niego kryształ na czubku może się rozświetlić lub miotać magicznymi pociskami.

Rektorem Akademii jest Magini Seffea z rodu Ivador. Bardzo rozsądna i politycznie zorientowana kobieta, której willa a raczej niezwykle często tam urządzane przyjęcia, są sercem "The Society".

Szpital miejski gdzie lekarzami są absolwenci Akademii (medycy i alchemicy), studenci zaś szkolą się jako pielęgniarze i pielęgniarki oraz stażyści.

W ramach przeciwdziałania epidemiom miasto sponsoruje pierwszą wizytę każdego pacjenta z podejrzeniem choroby. Jeżeli jest ona zakaźna to cała terapia jest na koszt miasta jako lepsza alternatywa od puszczenia go wolno aby zarażał innych.

Rany, złamania i inne urazy wymagają niewielkiej opłaty na rzecz instytucji. Możliwe są też zabiegi korekcyjne lub kosmetyczne, ale są one z reguły dość drogie.

Na tyłach znajduje się Santuarium - miejsce gdzie osoby potrzebujące izolacji dla swojego własnego dobra otrzymują fachową pomoc i wsparcie.

Straż miejska jest liczna i szanowana przez mieszkańców z racji ich skuteczności, lojalności i dyscypliny. Jej dyrektywy tworzy aktualny minister ds. porządku publicznego, co okresowo znacznie utrudnia życie zarówno strażników jak i mieszkańców.

Samych strażników dość łatwo poznać - zawsze na służbie mają na sobie szare płaszcze z herbem miasta. Choć wyglądają one zwyczajnie i wydawać by się mogło, że nie nadają się do noszenia przez cały rok to dzięki wsparciu Akademii zapewniają komfort w każdą pogodę.

Pozycja oficera jest tak poważana, że w trakcie służby mają oni rangę równą rycerza, a za zasługi są często nagradzani niedziedzicznymi tytułami szlacheckimi oraz godziwą pensją. Są również na tyle dobrze opłacani, że wielu zubożałych szlachciców decyduje się na wstąpienie do służby, co zwiększa autorytet straży oraz jej poziom wyszkolenia bojowego.

Strażnicy, poza patrolami ulicznymi, wartują przy głównych budynkach miejskich oraz na murach. Ich pełne uzbrojenie, szczególnie kiedy funkcjonują jako siły wojskowe miasta, to zbroje łuskowe, ciężkie tarcze i długie miecze, ale posiadają też świetnie wyszkolonych ciężkich kuszników.

Aktualnym komendantem jest Maugrim Urgir, pól-orczy wygnaniec z Cesarstwa za nieczystą krew. Choć jak okazało się, jest obdarzony Ogniem Feniksa i ma prawo do tytułu szlacheckiego z ręki Cesarza to powszechnie wiadomo, że wolałby zdechnąć niż o niego poprosić. Jest twardym i uczciwym osobnikiem, ale absolutnie przerażającym kiedy przychodzi do obrony jego przybranego domu. Prawdopodobnie jego obecność tłumaczy dlaczego tak wielu innych obdarzonych Ogniem zdecydowało się zaciągnąć do straży.

Nazwany na cześć pierwszego poważnego kupca który przeniósł swoją siedzibę do Vicaster, ten plac jest wypełniony kramami, namiotami i wędrownymi kupcami niemal każdego dnia. To siedziba ich wpływów o które wiecznie walczą z "sklepikarzami" - kupcami którzy zapuścili korzenie i mają stałe lokale.

Z racji ciągle zmieniających się lokalizacji konkretnych kramów bardzo przydatni są tutaj Lekkostopi - niziołczy posłańcy i przewodnicy którzy zaprowadzą klienta dokładnie tam gdzie tego zapragnie. Choć wielu ludzi traktuje niziołki dość protekcjonalnie, to żaden z sprzedających tutaj kupców tak nie robi. Takie zachowanie to proszenie się aby haracz płacony Nicponiom wzrósł niemiłosiernie, a co za tym idzie przy niepłaceniu kram był celem dowcipów, kradzieży i innych nieprzyjemności.

Pomimo starań żaden inny gang nie był w stanie utrzymać placu w swoim władaniu - pechowe zbiegi okoliczności najczęściej doprowadzały ich do ruiny.

Stosunkowo nowa instytucja, powstała ledwie 15 lat temu, zrzesza wszystkich uczciwych pożyczkodawców w mieście oraz zapewnia zarówno im, jak i innym zainteresowanym, usługi wysokiej jakości tropicieli i łowców nagród.

Gildia, w zamian za procent, zapewnia, że pożyczkobiorca zostanie zlokalizowany w wypadku niespłacalności i doprowadzony przed miejski sąd.

W tym miejscu można również pozyskać wysokiej jakości pomoc prawną oraz pośrednictwa w ramach negocjowania umów lub kontraktów. Dodatkowo, można opłacić Gildię aby w ramach złamania kontraktu sprowadziła krzywoprzysiężców przed sąd.

Prosperujący obszar skąd spławiane są towary w dół rzeki Celig. Pomimo starań straży, pośród tłumów robotników plenią się pomniejsze gangi dorabiające sobie przemytem i nie tylko.

Miejsce postoju karawan lądowych z południa. Znajdujące się tutaj magazyny mają dużo korzystniejsze stawki oraz możliwości niż te znajdujące się w mieście oraz pozwalają na sprzedaż towarów bez przewożenia ich przez bramy miejskie. Każdy z nich ma własną najętą ochronę, choć historie o kradzieżach i tak nie są aż takie rzadkie.

Znajduje się tutaj sporo karczm i innych przybytków chcących przechwycić klientów zanim ci udadzą się do miasta, a jako że straż jest mniej aktywna poza murami miejskimi, są to dość niebezpieczne tereny.

Ten obszar wilii oraz domostw najbogatszych mieszkańców jest silnie patrolowany przez straż oraz pilnowany przez najętą ochronę, ale najlepiej jest znany z unoszącego się tutaj zapachu unikalnych fioletowych róż które dzięki Akademii mogą rosnąć tylko w tym obszarze.

Ten odcień jest niezwykle trudny do uzyskania bez alchemii, co daje komuś w takim ubraniu duży prestiż i tłumaczy dlaczego Akademia nie produkuje zbyt wiele tego barwnika ani nie zdradza sekretu hodowli tych róż.

Na środku tego placu poza wieloma tablicami z ogłoszeniami znajduje się oficjalny spis wszystkich praw i rozporządzeń miejskich, dostępny dla wszystkich skoro wszystkich obowiązują.

Budynek okazały i niezwykle dobrze zabezpieczony, dzieło najlepszych architektów Akademii. Miejsce pracy wszystkich ministrów i urzędników oraz siedziba sądu miejskiego.

Ta majestatyczna konstrukcja zwieńczona jest wieloma rzeźbami które wszystkie bacznie obserwują pieszych i wozy rubinowymi oczami. Wszyscy wiedzą, że muszą stanowić jakąś formę magicznej ochrony, ale szczegóły są utajnione, a analizowane ich aur magicznych jest zakazane.

Zagłębie wypełnione sklepami, rzemieślnikami i kramami - z dużym naciskiem na jubilerstwo i inne towary luksusowe. Mówi się, że można tutaj znaleźć niemal wszystko co może pragnąć bogacz, a zlecić wykonanie już z pewnością wszystkiego jeżeli złota i srebra starczy w kieszeni.

Najbardziej ekskluzywna restauracja i gospoda w mieście gdzie ściany sali głównej oraz elewację pokrywa bluszcz o złotych liściach dzięki wsparciu Akademii. Po prostu urwany liść zamienia się w proch, ale goście na pamiątkę dostają jeden perfekcyjnie zachowany.

Centralna dzielnica miasta, to tu siedzibę pragną mieć wszystkie kupieckie rody. Czuć, że cały handel miejski kręci się wokół tego co tutaj się dzieje.

Pół-oczy koniuszy który definitywnie lepiej się z nimi dogaduje niż ludźmi prowadzi tu z rodziną prosperujący biznes. Kupcy, szlachcice, karawaniarze czy najemnicy - wszyscy znajdą tutaj dokładnie takie konie jakie potrzebują, choć będą musieli odpowiednio zapłacić. Plotka mówi, że złodziei koni Welkaw karze poprzez rozszarpanie koniami, ale nigdy nie było na to dowodów.

Obszar zarządzanych przez miasto magazynów, świetnie patrolowany. Przestrzeń w nich jest dość droga do wynajęcia, ale warta tego z racji magicznych i niemagicznych zabezpieczeń.

Jako, że Celigiem nie spływa z Gór zbyt wiele statków czy barek poza tymi z Rubinowych Pałaców (które dokują na drugim brzegu przy Przyczółku) to ten obszar nie jest komercyjnie potrzebny - zamiast tego znajdują się tutaj:

• łodzie rybackie - zarówno te większe zaopatrujące miasto w świeże ryby, jak i mniejsze które niektórzy mieszczanie składują tutaj aby w wolne dni popłynąć na ryby
• prywatne jachty bogatych rodów
• jednostki miasta - łódki celników i kilka szerokich barek służących do obrony miast przy atakach z rzeki oraz jeden większy statek do oficjalnych wypraw/ekspedycji

Obszar funkcjonujący dzięki Akademii - tutaj znajdziesz sklepy z zapasami papierniczymi czy ubraniami w każdej cenie, antykwariaty, różne pensjonaty, hotele i pokoje do wynajęcia oraz multum małych sklepików z rekwizytami/różnościami/świecidełkami na każdą kieszeń!

Pomimo starań miejskich kupców i dyplomatów, jak na razie nie udało się wypracować zbyt dochodowych szlaków handlowych na wschód - winne są temu pełne niebezpieczeństw, a nie ludzkich osad, tereny w tamtym kierunku.

Do obsługi tych nielicznych karawan które decydują się na te trasy i im się to udaje, powstało małe zagłębie usługowe - głównie karczm i zamtuzów. Aktualnie większość bywalców to mieszkańcy miasta z niższych klas poszukujących rozrywki. Dla nieostrożnych wizyta może się skończyć nieprzyjemnie, ale i tak powinna być pełna wrażeń dla odwiedzającego.

Seria magazynów i budynków najbogatszego i najsilniejszego z rodów kupieckich w mieście. Tutaj składowane są towary które trafią na wozy czy do ładowni statków, bronione przez małą armię prywatnych ochroniarzy którzy mają też tutaj swoje baraki. Kompleks jest otoczony solidnym płotem i mówi się, że zawsze przygotowany na oblężenie, więc często nazwany "drugą twierdzą miasta" lub "twierdzą Vissac".

Ten piękny, ale też niezwykle solidnie zbudowany przez samego Khokdona Kradrou, rektora Katedry Architektury, Alchemii i Artefaktów, budynek jest siedzibą najsilniejszego i najbogatszego z rodów kupieckich w mieście. Kiedy za oknami słychać całymi dniami wozy i tragarzy z racji magazynów na jego tyle, to tutaj negocjowane są najpoważniejsze kontrakty handlowe z wysłannikami innych miast lub narodów.

Obszar gdzie swoje siedziby mają nie-najbogatsi szlachcice, poważni kupcy, szczególnie majętne osobistości. Część z tych rezydencji jest na wynajem, ale reszta jest własnością od pokoleń konkretnych rodzin.

Najlepsza restauracja rybna w mieście

Kiedyś było tu spore wzgórze z którego zrobiono kamieniołom do konstrukcji murów i ważnych miejskich budynków. Po wyczerpaniu złoża, zbudowano tutaj jedną z głównych dzielnic mieszkalnych - raczej dla średnio zamożnych. Składa się głównie z drewnianych budynków. Cała dzielnica jest dość "pofałdowana" i budynki oraz ulice mogą być na różnych poziomach lub w nietypowy sposób połączone.

Wspólna nazwa na te dwa obszary dobrze oddaje ich naturę - to tu czas spędza duża ilość najemników czekających aby nająć się do ochrony karawan. Poza murami mogą prezentować się w pełnym rynsztunku, a nawet uczestniczyć w mniej lub bardziej pozorowanych pojedynkach aby pokazać swoje umiejętności.

Przyjeżdżające karawany często tutaj właśnie pozostawiają najemną ochronę aby nie płacić "mieczowego" (opłaty za każdego wojownika najętego przez danego kupca) przy bramach, zaś najemnicy znajdą tutaj wszystko co im potrzebne aby wydać ciężko zarobione pieniądze - np. karczmy, kobiety i różne kramy z bronią czy zbroją.

Duży drewniany przybytek ze wszystkim niemal, choć tak naprawdę niezbyt dobrze sobie radzący. Jego właściciel, Alojzy Egants, zawsze czegoś zapominał kiedy był wędrownym kupcem, więc wymyślił aby na takich właśnie zarobić - to tu można kupić to czego się zapomniało wziąć, ale co nie jest warte czasu i kosztu powrotu do miasta.

Przed sklepem zawsze można słyszeć nawołujących pracowników, którzy pomagają odświeżyć pamięć wyruszającym, np. "Ale czy wziąłeś dostatecznie dużo liny? A ubrania na chłodniejszą porę masz? Przypraw aby coś lepszego przygotować nie zapomniałeś?"

Obszar głośny, ale jednocześnie chluba miasta - ogromna sieć zakładów rzemieślniczych, kuźni i faktorii. To tu produkowane są dobra na użytek miasta oraz eksport. Z zachodu przyjeżdża niekończący się sznur wozów z surowcami, które odjeżdżają wypełnione gotowymi produktami.

Szczególnie wielką renomą cieszą się te zakłady które mają magiczny sigil lub kostur wkomponowany w swój symbol - to pokazuje, że są własnością adeptów Akademii i stanowi gwarancję wysokiej jakości, choć pewnie też wysokiej ceny.

Dzielnica mieszkalna z nastawieniem na biedniejszą część społeczeństwa - np. robotników, tragarzy czy najemnych rzemieślników.

Zbudowana z drewna, talizmany wody są raczej z miejskiej inwestycji na ulicach, a nie wewnątrz budynków - oznacza to, że pożary raczej strawią pojedyncze budynki, ale się nie rozprzestrzenią.

Monument upamiętniający jedną z najpoważniejszych inwazji orczych - kiedy zjednoczył je Ghorbash Szkaradny. Ten wielki wojownik poprowadził orcze zastępy aż pod same mury po sprowokowaniu przez obrońców, że trudno im z odległości ustalić czy w ogóle się nim przejmować.

Ten punkt to miejsce gdzie sam Ghorbash został zmiażdżony kamieniami katapult co złamało ducha najeźdźców.

Budynki w których sale wykładowe są wynajmowane przez Akademię na sympozja, recitale, konferencje i wykłady - z zastrzeżeniem, że choć tematyki historyczne lub filozoficzne są dozwolone, to teologiczne lub misjonarskie już nie.

Niewielka dzielnica gdzie najbogatsi mogą wykupić miejsce w miejskich kryptach, ale zarówno ich jak i innych mieszkańców obowiązuje nakaz całopalenia zwłok. Mniej majętni muszą pogodzić się z pochówkiem poza miastem, rozproszenie prochów w ramach jednej z popularnych ceremonii lub zachowaniem ich w urnie.

Tutaj znajdują się skryptoria, sklepy z książkami i wszystkie powiązane z produkcją książek zakłady - spisane i skopiowane tutaj książki trafią do szlacheckich willi, bibliotek i uczonych setki kilometrów stąd.

Dość słynny przybytek gdzie goście mogą raczyć się rzadkimi winami i innymi trunkami. Każdy odwiedzający jest zachęcany do pochwalenia się swoimi zdolnościami magicznymi, za wyłączeniem magii bojowej. Familiary i inni zwierzęcy towarzysze zaś piją na koszt lokalu (choć za poważne szkody zapłaci właściciel)!

Jedno z miejsc gdzie adepci Katedry Widowisk przechwalają się swoją sztuką, aby wyrobić sobie reputację pośród konkurentów i tych co potrafią docenić ich kunszt magiczny.

Skupisko wyższej klasy karczm i zajazdów gdzie najczęściej zatrzymują się przyjeżdżający do miasta uczeni i poszukiwacze wiedzy zainteresowani długoterminowym korzystaniem z Sal Dywagacji. Te przybytni chlubią się niezwykle wygodnymi małymi salonikami, gdzie parę osób może się spotkać aby porozmawiać w przyjemnej atmosferze.

Obszar gdzie można znaleźć małe szkoły, warsztaty, studia i inne lokale prywatnych nauczycieli, którzy dzielą się swoją wiedzą i umiejętnościami za odpowiednią opłatą. To tutaj młodzian może się nauczyć tańca lub szermierki, a następnie w drzwiach obok odbierać lekcje etykiety, śpiewu lub obcych języków.

Potocznie zwane ZOO, choć nigdy przy którymś członku, ta instytucja powstała 30 lat temu kiedy jej założyciel, elfi Mistrz Tehlmar zaczął szkolić w swojej sztuce najemnych ochroniarzy. Jest on zwolennikiem deskalacji wszelkich form agresji i jego uczniowie opanowują sztukę rozbrajania i unieruchamiania oponentów bez użycia broni. Ich zmysły i refleks są na tyle wyostrzone, aby byli zawsze gotowi do interwencji.

Wielu prominentnych kupców i szlachciców najmuje tych nieopancerzonych wojowników w ich charakterystycznych czarno-żółtych tabaradach dla siebie lub dla swoich rodzin.

Choć lokale przy samej głównej alei są wyższej klasy, dla przyjeżdżających kupców głównie, to pozostałą część tego obszaru stanowią dużo bardziej przyziemne przybytki gdzie po dniu ciężkiej pracy relaksują się mieszkańcy z dzielnic Pracy i Roboty.

Nie do końca jawny, ale dobrze znany przybytek - choć różnego rodzaju rozrywki można tu doświadczyć to najpopularniejsze jest drugie piętro z prosperującym kasynem.

Dzielnica karczm i zajazdów dla przyjezdnych, którzy chcą zatrzymać się w miejscu spokojnym i bezpiecznym, a po rozrywkę wolą się kawałek przejść niż po prostu zejść piętro niżej.

Miasto częściej stosuje karę wiezienia niż egzekucji, ale rzadziej niż wygnania/piętnowania. W każdym razie gdzieś tych skazanych trzeba trzymać, stąd decyzja o budowie tego solidnego i dobrze strzeżonego budynku.

Powszechnie znaną informacją jest to, że choć Akademia musiała pomóc z przygotowaniem cel i procedur do więzienia adeptów magii, to robi wszystko co możliwe, aby jej absolwenci tutaj nie trafiali.

Nie jest to oficjalna dzielnica, ale bliskość Kryptorium i więzienia poskutkowały skupieniem się tutaj lokali prawników i innych posępnych ludzi. Poważne kwestie prawne są tutaj ustalane i notowane - negocjacje szczegółów umów handlowych prowadzone w tym miejscu zwykle są dość przytłumione, ponieważ mało kto pragnie tutaj przebywać dłużej niż musi.

Zbiór budynków gdzie szkolona jest straż miejska oraz milicja - o ile ktoś nie wybroni się jakimś prawnym kruczkiem (zwykle odpowiednim urodzeniem lub tytułem) to musi 2 dni w miesiącu spędzić na ćwiczeniach tutaj.

Milicja jest uzbrajana przez miasto w ćwiekowanie zbroje, ciężkie kusze i długie włócznie, ale jest to raczej pozostałość z okresu założenia miasta - poziom jej wyszkolenia jest minimalny, ćwiczenia nie są zbyt intensywne, choć dla uczestników to nieprzyjemne 2 dni.

Nad tą dzielnicą dwupiętrowych domostw dominuje miejskie więzienie, które nadaje tej okolicy bardzo posępny nastrój. Te obszary zostały zabudowane stosunkowo niedawno - zrównano wtedy dawne chatki i domki oraz zagospodarowano część obszarów przeznaczonych na musztrę milicji.

Jest niemal pewne, że nie mieszka tutaj żadnej z właścicieli którekolwiek z tych budynków - większość należy do miasta czy konsorcjów handlowych. W obu przypadkach lokale tutaj udzielane są za niewielką opłatą nowo-zatrudnionym robotnikom. Wynika to z zapełnienia "Dzielnicy Roboty", choć nieprzyjemna atmosfera tu panująca sprawia, że jak tylko kogoś stać na coś lepszego to wynosi się czym prędzej.

Tutaj siedziby ma większość gildii i stowarzyszeń miejskich - takich jak Kowali, Tkaczy, Złotników czy Portrecistów.

Nazwany od słynnego aktora, kompozytora i scenopisarza - Theodora Velentego, który przybył w te strony w pogoni za miłością swojego życia i muzą, Lady Celiste Cu'Thelisima.

W związku z jej małżeństwem i przeprowadzką trafił do miasta gdzie jego zdaniem nie było godnej placówki aby mógł uprawiać swoją sztukę - zbudował więc własną dzięki jej hojności. Pomimo głośnego, burzliwego i niezbyt ukrytego romansu z mężatką zmarł z przyczyn naturalnych - ze starości, na scenie w trakcie przedstawienia i to perfekcyjnie w momencie kiedy umrzeć miała jego postać. Zaskarbił sobie dzięki temu na wszeczasu tytuł tego co śmierć zagrał najlepiej ze wszystkich.

Skupisko restauracji i kawiarni z różnych stron świata, serwujących przeróżne potrawy. Lokale są wynajmowane przez miasto i dość często zmieniają wynajemców - mieszkańcy są dumni z tego jak szybko potrafią się trendy zmienić, a co za tym idzie obecność w danym roku wielu restauracji np. z Cesarstwa Feniksa.

Druga najlepsza w mieście restauracja rybna.

Pałacyk jak z bajki, a do tego tak często zmieniany lub przyozdabiany iluzjami, że dyktuje trendy w modzie. Częste przyjęcia, podwieczorki i przedstawienia tutaj urządzane demonstrują wszystkim zaproszonym jak wiele przyjemności w życiu może zapewnić magia.

Bardzo, ale to bardzo dobrze ochraniany budynek gdzie można dokonać wymiany pomiędzy dowolna walutą, wycenić wszelkie kamienie szlachetne lub inne płacidła oraz wystawić lub zrealizować jakikolwiek weksel. Właściciel, krasnolud Hrobur "Brzdęk" Erimson, zapewnia uczciwość i dyskrecję każdej transakcji.

Elegancko urządzony przybytek gdzie mieszczą się wysokiej jakości łaźnie oraz pracują świetni masażyści i masażystki.

15 lat temu od zubożałej rodziny szlacheckiej wykupił ten dwór Maestro Virtolli. Przekonany, że wystarczy mu tylko część pokoi całą resztę przekazał swoim przyjaciołom, ich przyjaciołom, kochankom i partnerom - wszystko w służbie sztuki. Wiecznie rozbawiony skandalami które dzieją się pod jego nosem i urzeczony niektórymi dziełami sztuki które powstają w tej wyjątkowej atmosferze, Maestro zdecydowanie nie żałuje tego eksperymentu.

W tym sklepie, który gnomi właściciel Thurbabil Thurdon reklamuje entuzjastycznie niemal wszędzie, czarodzieje i adepci znajdą perfekcyjne zwierzęta i istoty do związania jako chowańce. Sklep posiada bogatą ofertę oraz wiedzę i kontakty wystarczające aby pozyskać niemal każdą istotę magiczną zdolną do takiej służby - Satysfakcja Gwarantowana I To W Najlepszej Cenie!

Wspierany przez miasto oraz nieregularne zrzutki charytatywne sierociniec. Biorąc pod uwagę bliskość straży, stosunkowo niewiele sierot wyrasta na łobuzów, choć ich przyszłość nie jest zbyt kolorowa - większość skończy jako robotnicy, służba lub uliczni grajkowie.

Piękny i wiecznie usprawniany budynek z wieżą zegarową - dom, pracownia i biznes Magistra Aldorfina, który tutaj tworzy skomplikowane mechanizmy jak zegarki czy mechaniczne zabawki. Jednak od innych rzemieślników wyróżniają go jego autorskie techniki animacji konstruktów które sprzedaje za bardzo wysokie ceny - najczęściej jako strażników lub najnowsze błyskotki bogaczy.

Niezwykle prestiżowa, ale jeszcze bardziej droga w utrzymaniu formacja - grupa bardzo majętnych rycerzy którzy głównie z własnej kieszeni zakupili jaja wielkich sokołów. Miasto opłaca część kosztów utrzymania zakonu, ale równie wiele idzie z kieszeni rycerzy.

Jako jedyni mają oni prawo latać nad miastem, co wygląda bardzo majestatycznie, ale również do nich należy odganianie wszelkich harpii, mantikor i innych monstrów które chciałyby terroryzować miasto i okolicę.

Zwykle jest ich tylko garstka, ale bywały okresy kiedy tytułu bronili pojedynczy rycerze jak i całe oddziały.

Wszystko zaczęło się od Emilii Darsalia, przybyłej ze wschodu matriarchini licznego rodu. Zakupiła ona tę podupadłą willę i przerobiła w dobrze prosperujący zajazd, gdzie pracowali jedynie członkowie jej rodziny. Chlubili się niesamowitą lojalnością względem zatrzymujących, zapewniając ochronę, dyskrecję oraz luksusową obsługę.

Kiedy matka rodu zmarła ze starości, rodzina była dość zaskoczona zastając jej ducha przeprowadzającego inspekcję kuchni jak wrócili z pogrzebu. Choć próbowano przekonać ją do odejścia w zaświaty, to ani za życia ani po śmierci nie można ją było do niczego zmusić - nadal twardo zarządza rodzinnym biznesem. Z czasem kilkoro członków rodu wykazało równie wielką determinację i dołączyło do niej jako "wieczni pracownicy". Nie są w stanie opuścić samego budynku, ale tak długo jak jesteś w środku i opłacisz swój pobyt to nic Ci się stać nie może.

Miejsce gdzie szermierze i wojownicy mogą ćwiczyć swoje umiejętności, uczestniczyć w turniejach oraz pojedynkach (nie do śmierci). Stosunkowo niewielka opłata wystarczy aby dołączyć do Bractwa Stali i uzyskać dzięki temu możliwość przechowywania tutaj broni oraz używania jej w na terenie obiektu.

Dzielnica mieszkalna klasy średniej - np. rzemieślników którzy się trochę wybili, niezbyt majętnych kupców. Tutaj też znajdują się różne lokale usługowe - najczęściej na parterze, gdzie właściciele mieszkają powyżej. Im bliżej placu Fryderyka tym majętniej.

Pewnego poranka ten pusty kawałek gruntu już nie był pusty - mieszkańcy zastali tu piękną niebieską kamienicę zwieńczoną kopułą. Właściciel, Szacowny Sattar, ogłosił się szlachcicem z dalekich stron który przybył tutaj w służbie piękna - posiadał wszelkie potrzebne dokumenty co do tego miejsca, choć nikt nie wie jak je pozyskał. Szybko ustalono dlatego nigdy nie opuszcza progu swojego lokalu - jest istotą z innych planów, a Akademia zapewniła, że zagrożenie stanowi tylko dla majątku nieostrożnych kupujących.

Początkowo był traktowany niezwykle podejrzliwie, ale od 40 lat nigdy nie zrobił nikomu krzywdy chyba, że w obronie przed włamywaczami, a sprzedaje dzieła sztuki niespotykane gdziekolwiek indziej. Ludzie się już do niego po prostu przyzwyczaili, choć kupują u niego jedynie ci uwielbiający targowanie - inaczej musieliby zapłacić wielokroć więcej.

Mówi się, że Sattar czasami najmuje ludzi do ekspedycji w dalekie strony aby uzupełnić swój asortyment. Choć niewielu z nich wraca cało, to ci którym się to udaje zostają bogaczami.

Z racji obecności tego miejsca i bogatych ludzi pragnących zakupić przedmioty którymi ozdobią swoje domy, powstała cała Aleja Skarbów.

To tu zatrzymuje się większość przyjezdnych z południa - nie ważne czy to pojedyncze osoby pragnące zatrzymać się na kilka tygodni czy kupcy z linią wozów potrzebujący miejsca aby przechować swoja świtę w trakcie dokonywania targów - dla wszystkich znajdzie się miejsce za odpowiednią ceną.

Prawdziwe ogrodnicze dzieło sztuki z gatunkami roślin sprowadzonymi z dalekich stron lub wyhodowanymi przez alchemików Akademii.

Z okazji kwitnienia szczególnie rzadkich okazów lub świąt czy rocznic które poruszyły Hrabiego, ogrody są otwierane dla publiki jako gest szczodrości i wielkoduszności.