Cesarstwo Neldredańskie

W chaosie Potopu wielu zginęło dlatego, ze byli niedostatecznie przygotowani – było to efektem dość skutecznego ukrywania nadchodzącego kataklizmu w obawie przed panika. Niestety ponieważ nie udało się go uniknąć w pełni, tylko nieliczni byli gotowi przetrwać fale zalewające świat i żyć w tej nowej rzeczywistości.

O ile sam tego nie zdradzi, nikt nigdy nie dowie się dlaczego stary brązowy smok Neldredkage wycofał siebie i swoją rodzinę z ostatecznego ataku na Roqorolosa i jakie efekty byłyby ich udziału.

Zamiast tego skupił się on na budowie Arki, na której przetrwały ostatnie dawne ogrody i tak wielu ludzi jak udało się pomieścić po tym jak oddali się w pełni pod jego władanie. Dziś jest to stolica Cesarstwa nazwanego od jego imienia – pływające miasto które bardzo powoli się rozbudowuje dzięki magicznie wspomaganej uprawie drzew.

Społeczeństwo które powstało pod jego przywództwem zachowało resztki kultur sprzed Potopu, ale w znacznej mierze jest dużo prymitywniejsze. Większość mieszkańców, zarówno tych rodowitych jak i „uratowanych”, spędza dni na modlitwie o zdrowie cesarskiej rodziny, rozwijaniu sztuki lub po prostu na odpoczynku, chyba że powołani zostaną do załóg katamaranów lub milicji. Każdego dnia z łaski cesarskiej karmieni są różnorodnym jedzeniem oraz otrzymują wszystko co im potrzebne do życia od dworu.

Mocno odróżnia się od tej leniwej populacji ta grupa, która z ambicji, ferworu lub innej motywacji postanowiła działać. Zwykle zaczynają udzielać się jako organizatorzy, doradcy, urzędnicy – przejawiając inicjatywę i chęć rozwijania się. Nauka pisania, liczenia i inne praktyczne informacje są dostępne dla chętnych – w ten sposób cesarz oddziela ziarna od plew w swojej domenie.

O ile być uznawanym za członka dworu nie jest trudno (wystarczy „coś” robić), jest kluczowa różnica pomiędzy urzędnikami a tymi cieszącymi się prawdziwym zaufaniem i patronatem cesarza – dostąpienie Rytuału Adopcji. Tylko cesarz, na podstawie wstawiennictwa kogoś ze jego rodziny, może adoptować śmiertelnika tak aby uzyskał on część smoczej siły i mocy.  Nie jest znane dlaczego nikt kto tego doświadczył, nie spłodził później potomstwa.

Dziś rodzina „cesarska” liczy cesarza, jego młodsza małżonkę wiecznie doglądającą ludności, dwóch starszych synów o randze Admirałów oraz przynajmniej piątkę młodszego potomstwa o randze Kapitanów. Możliwe, że najmłodsze pokolenie żyje w ukryciu aż nie dorosną dostatecznie.  Liczyć można również kuzynów, czyli tych adoptowanych – najlepszych oficerów, mędrców i czarodziei cesarstwa, którzy w ten sposób zyskali długowieczność.

Flota składa się z katamaranów pod dowództwem smoczych dowódców, których zadaniem jest pozyskiwanie zasobów i ludności dla cesarstwa.